ښاغلی جلال امر خېل يو باذوقه او ويښ شاعر ، هغه شاعر چې د خپل زړه دردونه په ښکاره توګه په خپلو شعرونو کې په داسې لهجه کې بيانوي چې نور دردمن زړونه هم ترېنه خوند اخلي ، جلال سره چې جانان هر څه کړي ، خو جلال د خپل جانان په مينه کې داسې ډوپ شوې چې د خپل جانان هره خبره په سړه سينه اوري ، او که هغه ترينه ګيله هم وکړي نو دې زر ځان ملامتوي . زما په اند دی ځکه ځان ملامتوي چې چرې يې جانان ترينه خفه نه شي ، که جانان يې ملامته هم وي نو دی ځان ملامته کوي . خو پام کوه امرخيله چې هسې نه په دې ملامتيۍ ملامتۍ کې جانان دې دلاسه ووځي .
ما امرخېل نه دی ليدلی ، خو څه دپاڅه يو کال دمخه مو سره په انټرنيټ کې خبرې وشوې ، چې هغه له بلجيم نه آنلين و او زه دلته پېښور کې وم.

ياره امرخيل صاحب! والله چې بيا دې هم کمال وکړ. داسې شعر واياست لکه چې عنوان ېې د خلکو له خوا ټاکل شوى وي او تاسو بس بيتونه ورته جوړوۍ.

بريالى اوسې ياره.